zondag 24 oktober 2010
24 October 2010
Vandaag NOD... Heb sinds vrijdag weeral last van mijn borsten en veel witverlies verder geen buikpijn of wat dan ook... Snap er helemaal niets meer van. Dokter zei dat als ik natuurlijk zwanger zou worden dat dat een wonder zou zijn. Maar waarom heb ik nu dan dat witverlies... Mijn borsten deden de laatste 10 rondes ofzo al zeer een week voor NOD nu pas 2 dagen voor NOD... Snap er dus echt helemaal niets meer van. Ik ga gewoon geduldig wachten tot 28 of 29 october. Als mijn rode duiveltjes er dan nog niet zijn kan ik altijd nog eens naar de dokter gaan voor meer uitleg... Ben eens benieuwd...
woensdag 20 oktober 2010
13 October 2010
Zojuist gebeld met dokter Demeyere voor de uitslag van het sperma onderzoek. Het was niet goed... Onvoldoende hoeveelheid zaadcellen, onvoldoende kwaliteit en onvoldoende beweeglijkheid... Er is dus alleen maar de mogelijkheid voor ICSI... Nu afwachten of de mutualiteit toestemming geeft en er dan voor gaan...
12 October 2010
Vandaag bij de IVF verpleegkundige geweest voor het intake gesprek voor IVF en ICSI alles is heel duidelijk uitgelegd. De verpleegkundige gaat donderdag de dokter nog maar eens aan zijn jas trekken om mij de papieren voor de toestemming van de mutualiteit toe te sturen (ik heb nog altijd niets ontvangen) als de goedkeuring er dan is moeten we nog een gesprek met de psycholoog aangaan en dan weer langs dokter Demeyere voor het schema... Dus het gaat nog wel even duren vrees ik... Dat was wel een beetje een tegenslag, we hadden eigenlijk gehoopt dat het allemaal toch iets sneller zou gaan...
8 October 2010
Vanmorgen vroeg moeten opstaan om naar Brugge te gaan. We wilden geen risico lopen om thuis sperma te produceren en dan vervolgens naar Brugge te rijden (dat is normaal 45 minuten rijden maar stel dat er file is) het moet namelijk binnen 1 uur gecontroleerd worden.
In het ziekenhuis aangekomen konden we nog niets doen omdat het labo pas om 8 uur aanwezig zou zijn... Dus dan nog maar even naar buiten een sigaretje roken en dan op het gemak weer terug naar de 3e verdieping. Wat ik wel erg cru vind is dat het fertiliteitslabo direct aan het verloskwartier ligt... Dus mensen die graag zwanger willen worden en waar het maar niet bij lukt worden daar nog maar weer eens geconfrontered met zwangere dames en babytjes...
Goed toen de laborante er dan eindelijk was ons even teruggetrokken in een toilet (ja echt waar) en gedaan waar we voor kwamen. Als het goed is is maandagavond de uitslag bekend dus dan gaan we maar weer even bellen naar de dokter. Ik hoop dat het een beetje positief is want anders kan het denk ik best wel even aankomen bij het ventje...
Ach nog even weekeind houden en dan maandag weer werken en 's avonds bellen. Dinsdag naar het intake gesprek voor IVF en ICSI. Dan ook weer een nieuw bericht!
In het ziekenhuis aangekomen konden we nog niets doen omdat het labo pas om 8 uur aanwezig zou zijn... Dus dan nog maar even naar buiten een sigaretje roken en dan op het gemak weer terug naar de 3e verdieping. Wat ik wel erg cru vind is dat het fertiliteitslabo direct aan het verloskwartier ligt... Dus mensen die graag zwanger willen worden en waar het maar niet bij lukt worden daar nog maar weer eens geconfrontered met zwangere dames en babytjes...
Goed toen de laborante er dan eindelijk was ons even teruggetrokken in een toilet (ja echt waar) en gedaan waar we voor kwamen. Als het goed is is maandagavond de uitslag bekend dus dan gaan we maar weer even bellen naar de dokter. Ik hoop dat het een beetje positief is want anders kan het denk ik best wel even aankomen bij het ventje...
Ach nog even weekeind houden en dan maandag weer werken en 's avonds bellen. Dinsdag naar het intake gesprek voor IVF en ICSI. Dan ook weer een nieuw bericht!
30 September 2010
8 October (op Dylan zijn verjaardag) moeten we langs het laboratorium om het zaad binnen te brengen. En op 12 October hebben we dan de intake over IVF en ICSI van 1,5 uur. Dus we schieten al een beetje op. Verschoot ervan dat dat al zo snel zou kunnen. Nu afwachten voor de kwaliteit van het zaad van het ventje en dan weten we ook of het IVF of ICSI gaat worden.
29 September 2010
Even een verslagje van mijn bezoek aan de fertiliteitsarts. We hadden de afspraak om 16.30 uur maar direct bij het aanmelden werd mij al verteld dat de dokter een half uur achter liep op het spreekuur. Kan gebeuren en gebeurt ook meestal... Maar we hebben moeten wachten tot 17.45 uur eer we binnen werden geroepen. Daar de uitleg gedaan van mijn verleden en de brief gegeven van mijn vorige gynaecoloog (in verband met de operatie die hij heeft gedaan). Dokter Demeyere begon direct over IVF of ICSI. Dit is voor ons nog de enige manier om zwanger te raken... Ik mis namelijk niet alleen mijn linker eierstok maar ik mis rechts ook mijn eileider (door een buitenbaarmoederlijke zwangerschap die ik in het verleden heb gehad) Dus als ik op een natuurlijke manier zwanger zou raken zou dat ook echt een wonder zijn. Verder aanvraag voor sperma onderzoek meegekregen. Ik ga morgen direct bellen om een afspraak te maken en de paieren voor de geodkeuring van de mutualiteit worden naar ons toegestuurd. Zodra we dan de goedkeuring hebben kunnen we in principe na een uitleg van ongeveer 1,5 uur over ICSI en IVF gaan starten zodra ik weer mijn menstruatie ga krijgen. Hij zei dat deze ronde nog te snel zou zijn (ik zou volgens mijn temperatuur methode nu vrijdag mijn menstruatie moeten krijgen) maar voor volgende ronde zou theoretisch (als alles meezit) mogelijk moeten zijn...
9 September 2010
De kogel is door de kerk... Woensdag 29 September hebben we een afspraak bij een fertiliteitsarts. Mijn cyclus is na de operatie helemaal in de war dus de huisarts raadde aan om door te gaan naar de gynaecoloog voor eventueel hormonen en opvolging... Er komt schot in de zaak!
1 Juli 2010
Gisteravond naar de gynaecoloog geweest... Was een zeer emotioneel gesprek. Hij heeft me alles precies uitgelegd... Het is zo dat in de eierstok de eitjes rijpen, en elke maand komer er 1 of meer eitjes vrij (meerling). Een enkele keer wordt bij het springen van zo'n eitje een bloedvaatje geraakt. Dat is bij mij ook gebeurd alleen stopte dat bloeden niet vanzelf. Tijdens de operatie bleef het dan ook ernstig bloeden en dat was de reden dat de gynaecoloog zich genoodzaakt zag om mijn eierstok te verwijderen dit omdat de bloeding zo hevig was dat het voor mij verkeerd kon aflopen. Dit komt zeer weinig voor en ik had niets kunnen doen om dit te voorkomen.
Daarna hebben we gesproken over onze kinderwens en hebben we aan hem meegedeeld dat we dus wel voor IVF willen gaan omdat we al 10 maanden vruchteloos aan het proberen zijn. Daar wil hij ons gelukkig wel mee helpen en we hebben dan ook de papieren voor bloed en sperma onderzoek meegekregen. Dat zal dan wel voor na onze vakantie zijn. Dat is 24 Juli dus tot die tijd maar zien of het dan toch nog op de natuurlijke manier zal lukken.
Daarna hebben we gesproken over onze kinderwens en hebben we aan hem meegedeeld dat we dus wel voor IVF willen gaan omdat we al 10 maanden vruchteloos aan het proberen zijn. Daar wil hij ons gelukkig wel mee helpen en we hebben dan ook de papieren voor bloed en sperma onderzoek meegekregen. Dat zal dan wel voor na onze vakantie zijn. Dat is 24 Juli dus tot die tijd maar zien of het dan toch nog op de natuurlijke manier zal lukken.
28 Mei 2010
Vandaag een kaartje gehad van me schoonouders. Een hele lieve met een hond in een doktersuniform. Zo schattig. Verder nog wel wat pijn aan de wonden gehad. Zelfs mijn buik is helemaal blauw rond mijn navel. Echt een heel naar gezicht. Ik ben al voorzichtig een beetje op internet aan het kijken voor IVF enzo. Gewoon om te zien waar ik aan toe ben. Het zal in ieder geval niet makkelijk worden, dat is een ding dat zeker is.
27 Mei 2010
Einde van onze droom??? Vandaag kwam mijn eigen gynaecoloog vertellen wat hij precies gevonden had tijdens de kijkoperatie. Dat was echt keihard schrikken. Hij had mijn eierstok moeten verwijderen wegens een groeiende bloedcyste... Ik vroeg dan ook naar de gevolgen in verband met onze kinderwens. Hij begon dan ook direct over IVF. Houd dat in dat op een natuurlijke manier zwanger worden niet meer mogelijk is? Ik weet het niet. Op dat moment was ik te aangeslagen om nog verder te vragen. Ik heb huilend Michel gebeld en die was er ook erg van geschrokken. Hoe gaan we nu verder?
Hij is toen gekomen en omdat de dokter had gezegd dat ik vandaag of morgen naar huis mocht hebben we toen de beslissing genomen dat ik naar huis zou gaan om daar te herstellen. 's Avonds heb ik direct mijn papa gebeld, hij was erg geschrokken van het feit dat ik in het ziekenhuis lag en was al vanalles aan het regelen om langs te komen. Hij had zelfs al vrij gevraagd van het werk. Het is voor hen ook moeilijk dat wij zo ver weg wonen. Dat is nu helemaal wel duidelijk. Ik heb hem ook verteld dat wij nu dus moeilijker een kindje kunnen krijgen en hij was daar even stil van. Hij hoopt dat wij de juiste beslissing zullen nemen wat dat ook zal zijn. Daarna gebeld met mijn schoonmoeder. Ook daar kwam de klap hard aan. Zij verlangd bijna net zo hard naar een kleinkindje als wij naar een kindje... Ze zei dan ook dat wij eerst de tijd moeten nemen om te herstellen van deze ingreep en klap. Ze is echt een schat hoor.
Hij is toen gekomen en omdat de dokter had gezegd dat ik vandaag of morgen naar huis mocht hebben we toen de beslissing genomen dat ik naar huis zou gaan om daar te herstellen. 's Avonds heb ik direct mijn papa gebeld, hij was erg geschrokken van het feit dat ik in het ziekenhuis lag en was al vanalles aan het regelen om langs te komen. Hij had zelfs al vrij gevraagd van het werk. Het is voor hen ook moeilijk dat wij zo ver weg wonen. Dat is nu helemaal wel duidelijk. Ik heb hem ook verteld dat wij nu dus moeilijker een kindje kunnen krijgen en hij was daar even stil van. Hij hoopt dat wij de juiste beslissing zullen nemen wat dat ook zal zijn. Daarna gebeld met mijn schoonmoeder. Ook daar kwam de klap hard aan. Zij verlangd bijna net zo hard naar een kleinkindje als wij naar een kindje... Ze zei dan ook dat wij eerst de tijd moeten nemen om te herstellen van deze ingreep en klap. Ze is echt een schat hoor.
26 Mei 2010
Vandaag dan bezoek gehad van mijn eigen gynaecoloog. Hij zal ook de kijkoperatie uitvoeren. Hij heeft veel aan mijn buik gevoeld en dat was erg pijnlijk. Dat heb ik hem ook gezegd, al denk ik niet dat dat echt nodig was want ik lag bijna te huilen van de pijn... Tevens heb ik gevraagd voor wanneer de operatie dan gepland stond zodat ik dat aan Michel door kon geven en hij dan aan de familie. Dat zou voor de late namiddag zijn. Normaal komt Michel dan bij mij op bezoek dus ik heb hem gebeld dat hij beter eerder kan komen anders is er de kans dat hij onderweg is en ik onderweg naar de OK en ik wil hem nog wel even zien voordat ik onder narcose ga. Hij is dan ook eerder gekomen en juist op het moment dat wij naar beneden wilden gaan om nog even samen te zijn werd ons verteld dat ik werd verwacht op de OK. Dus moest ik Michel gedag zeggen. Hij zou na de operatie gebeld worden over de afloop. Om 15.33 uur ben ik onder narcose gegaan en om iets voor 22 uur was ik weer terug op mijn kamer. Ik heb toen direct mijn ventje even gebeld om zijn stem nog even te horen. Het enige wat ik wist was dat er cystes verwijderd waren, dus dat had ik ook verteld aan mijn ventje. Die heeft toen de rest van de familie gebeld zodat zij dat ook wisten.
25 Mei 2010
Vandaag is de gynaecoloog langs gekomen die mij ook heeft opgenomen afgelopen vrijdag. Voor het eerst is er gesproken over een kijkoperatie om te zien waar die pijn vandaan komt. Dat zou dan voor morgen zijn. Het maakt mij allemaal niet uit. Als ik maar van die hevige stekende pijn afkom. Wederom aan de morfine vandaag...
24 Mei 2010
Vandaag weer bezoek gehad van de weekeind gynaecoloog. Er was nog geen verbetering en ik mocht dan ook nog niet naar huis. De pijn is constant aanwezig zelfs met pijnstillers maar er zijn momenten dan lijkt het net alsof er duizenden naalden in mijn buik zitten te prikken. Niet normaal meer die pijn.
23 Mei 2010
Vandaag ook nog steeds in het ziekenhuis. 's Avonds ontzettend veel pijn gehad zoveel dat de dokter van wacht is gebeld om te vragen of ik nog andere pijnmedicatie mocht hebben. Dit is gelukkig goedgekeurd en even later was ik aan het zweven op de morfine! Maar daardoor kon ik tenminste wel een paar uurtjes redelijk pijnloos slapen.
22 Mei 2010
Vandaag nog steeds in het ziekenhuis aan het infuus. De pijn beterd niet en de ontsteking zal er dan ook nog wel zijn. Vandaag is Michel ook nog even langs geweest. Toch wel moeilijk zo ver van huis en familie te zijn.
dinsdag 19 oktober 2010
21 Mei 2010
Vanmorgen wederom veel pijn. Gebeld met de afdeling gynaecologie en kan vanmiddag om 13 uur al bij een dokter terecht. Dus Michel gebeld en afgesproken dat ik om iets voor 12 uur de bus zou pakken en dat hij dan bij ons in het dorp zou opstappen zodat we samen naar het ziekenhuis konden gaan. Ik wilde dit toch niet alleen doen hoor.
De dokter heeft een echo gemaakt en een uitstrijkje en vertelde ons over die cystes maar ja dat was ons al bekend. Vervolgens stelde ze voor om mij dan eeb anti-biotica kuur te geven via het infuus. Dat hield wel in dat ik dus voor 24-48 uur opgenomen zou worden in het ziekenhuis. Ik keek Michel aan en de beslissing was genomen, ik wilde van die pijn en ontsteking af en als dit zou helpen dan zouden we daarvoor gaan. Dus werd ik opgenomen in het ziekenhuis, aan het infuus gelegd en vervolgens ging Michel naar huis om wat spullen te halen voor mij.
Dat is natuurlijk niet echt gemakkelijk aangezien wij afhankelijk zijn van het openbaar vervoer maar hij is dus naar huis gegaan en is later die middag weer terug gekomen met wat spulletjes. Wat is het toch een lieverd!
De dokter heeft een echo gemaakt en een uitstrijkje en vertelde ons over die cystes maar ja dat was ons al bekend. Vervolgens stelde ze voor om mij dan eeb anti-biotica kuur te geven via het infuus. Dat hield wel in dat ik dus voor 24-48 uur opgenomen zou worden in het ziekenhuis. Ik keek Michel aan en de beslissing was genomen, ik wilde van die pijn en ontsteking af en als dit zou helpen dan zouden we daarvoor gaan. Dus werd ik opgenomen in het ziekenhuis, aan het infuus gelegd en vervolgens ging Michel naar huis om wat spullen te halen voor mij.
Dat is natuurlijk niet echt gemakkelijk aangezien wij afhankelijk zijn van het openbaar vervoer maar hij is dus naar huis gegaan en is later die middag weer terug gekomen met wat spulletjes. Wat is het toch een lieverd!
20 Mei 2010
Vandaag toch nog maar eens gebeld met onze huisarts omdat de pijn aan blijft houden en ik eigenlijk nog niet echt een verbetering bemerk. Hij zei dat ik dan morgen maar eens terug langs moest komen bij hem. Ik denk dat ik eerlijk gezegd liever eens langsga bij de gynaecoloog. Ik heb het idee dat er meer aan de hand is. De pijn klopt naar mijn idee voor geen kanten. Vanavond het telefoonnummer zoeken van de afdeling gynaecologie en morgen bellen.
19 Mei 2010
Vandaag niet veel bijzonders alleen veel en hard gewerkt. Ging lekker vandaag maar wel veel pijn gehad in mijn buik. Morgen eens bellen met de huisarts. Eens horen wat die zegt.
18 Mei 2010
Vandaag mijn eerste dag bij de Kringwinkel om aan mijn dagen te komen voor te kunnen stempelen. Normaal gezien moet ik daar werken tot 30 juni en daarna kan ik gaan stempelen. Of hopelijk heb ik tegen die tijd ander werk gevonden.
Het werk valt gelukkig mee, ik sta boven bij de kleding dus heb eigenlijk weinig van doen met collega's. Vind ik eigenlijk wel prettig. Vandaag begonnen met de anti-biotica. Ik heb na zo'n pilletje niet echt een prettige smaak in mijn mond een beetje metalig maar volgens de bijsluiter is dat een bekende bijwerking.
Het werk valt gelukkig mee, ik sta boven bij de kleding dus heb eigenlijk weinig van doen met collega's. Vind ik eigenlijk wel prettig. Vandaag begonnen met de anti-biotica. Ik heb na zo'n pilletje niet echt een prettige smaak in mijn mond een beetje metalig maar volgens de bijsluiter is dat een bekende bijwerking.
17 Mei 2010
Vandaag toch maar langs de huisarts gegaan. Heb al sinds het begin van mijn menstuatie op 9 mei pijn linksonder in mijn buik en die gaat niet over. Ook heb ik nog erg veel wit verlies. Volgens mij klopt dat niet. Gelukkig dacht de huisarts er hetzelfde over en heeft hij gebeld met de afdeling Radiologie in het ziekenhuis in Zottegem. 's Middags kon ik daar nog terecht voor een echo en dan tussen 18 en 19 uur kon ik de huisars terug bellen. Gelukkig vertelde de radioloog mij al veel tijdens de echo (ik heb dat in Nederland wel eens anders meegemaakt). Daardoor wist ik dus dat ik rond me linkereileider 4 cystes had en een ontsteking. Toen ik 's avonds belde met de huisarts vertelde hij me dan ook niets nieuws. Wel had hij me al een receptje gegeven voor anti-biotica dus die morgen maar even laten halen door Michel want ik moet gaan werken.
10 Mei 2010
Vandaag heb ik gebeld met de gynaecoloog. Ik heb een afspraak voor 27 mei. Toch nog erg snel gelukkig. Ik wil gewoon weten of er iets mis is met een van ons waardoor het niet lukt om zwanger te worden.
9 Mei 2010
En weer een ronde mislukt. Dit was ronde 7 alweer. Ik ga toch eens bellen met de gynaecoloog voor een afspraak. Het duurt zo wel erg lang.
7 Maart 2010
Nou ik weet niet wat mijn lichaam allemaal voor grappen uithaald de laatste maanden. Sinds gisteren weer moe, misselijk en gevoelige borsten en tepels. Volgens mij is dat nog veel te vroeg aangezien vandaag pas dag 19 van mijn cyclus is van mijn normaal 26 dagen durende cyclus. Dit kan volgens mij dus niet hoor. Ik wacht maar af of volgende week mijn menstruatie gewoon gaat komen.
Toch voor de volledigheid nog alles maar eens nagekeken wat betreft mijn vorige cyclus. Dat was dus maar 4 dagen bloeding en minder als normaal. Zou het dan toch? Ach ik kijk het gewoon nog een weekje aan en dan zie ik wel. Ik wil nog niet teveel hoop gaan koesteren. Het is elke keer weer een teleurstelling al sik ongesteld wordt. Ik weet niet hoelang ik dat nog kan volhouden.
Vandaag weer op internet gekeken wat ik het beste kan doen om spoedig zwanger te worden. De timing ligt het in ieder geval niet dat, die is gewoon goed. Maar volgens bepaalde websites heb ik maar 25% kans om zwanger te raken omdat ik teveel zou wegen... Ik weet niet wat ik daarmee aanmoet. Afvallen terwijl ik beig ben om zwanger te raken lijkt mij nou ook niet echt bevordelijk.
Toch voor de volledigheid nog alles maar eens nagekeken wat betreft mijn vorige cyclus. Dat was dus maar 4 dagen bloeding en minder als normaal. Zou het dan toch? Ach ik kijk het gewoon nog een weekje aan en dan zie ik wel. Ik wil nog niet teveel hoop gaan koesteren. Het is elke keer weer een teleurstelling al sik ongesteld wordt. Ik weet niet hoelang ik dat nog kan volhouden.
Vandaag weer op internet gekeken wat ik het beste kan doen om spoedig zwanger te worden. De timing ligt het in ieder geval niet dat, die is gewoon goed. Maar volgens bepaalde websites heb ik maar 25% kans om zwanger te raken omdat ik teveel zou wegen... Ik weet niet wat ik daarmee aanmoet. Afvallen terwijl ik beig ben om zwanger te raken lijkt mij nou ook niet echt bevordelijk.
5 Maart 2010
Even een tijdje niet geschreven. We hebben het erg druk gehad voor onze verjaardagen afgelopen weekeind en helaas hebben we weer een teleurstellende periode achter de rug. Nog steeds niet zwanger. We hadden eerder de ouders van Michel al verteld dat we voor een kleine van ons samen zouden gaan maar we hadden het nog niet verteld aan mijn ouders.
Afgelopen weekeind heb ik het dan ook verteld aan mijn stiefmoeder (wat een rotwoord eigenlijk, maar weet anders niet hoe het te omschrijven) Ze reageerde heel lief en vroeg me dan ook of we er helemaal klaar voor waren en of ik het wel weer aankon. Ik heb gezegd dat wij er hard en veel over nagedacht hadden en dat we het heel graag wilden proberen.
Helaas was ronde 4 dan ook weer mislukt en afgelopen dinsdag hadden we eindelijk een positieve ovulatietest dus natuurlijk direct aan het klussen geslagen. Ik hoop dat het deze maand wel is gelukt, maar durf er eigenlijk niet te hard meer te hopen anders is de teleurstelling weer zo groot. En elke keer als die vervelende rode duiveltjes dan komen doet me dat pijn...
Ik heb vanavond ook mijn moeder proberen te bellen om haar het nieuws maar telefonisch te vertellen dat ij bezig zijn voor een kleine maar er werd niet opgenomen, ik zal het dit weekeind nog wel een keer proberen. Ik hoop dat zij er net zo positief tegenover staat als mijn vader en zijn vrouw en mijn schoonouder. Echt zo lief als zij hebben gereageerd. Ik hoop dan ook voor hun (en natuurlijk voor onszelf) dat we niet lang meer moeten wachten.
Voor onze verjaardagen werden gelukkig onze banken en nieuwe slaapkamer nog bezorgd dus die konden we direct plaatsen en showen aan de familie. Het is een erg drukke periode geweest maar ik vond het heel erg leuk om de familie weer te zien. We zien ze eigenlijk te weinig. Het is ook best wel ver weg. Naar mijn schoonouders toe ongeveer 2,5 uur rijden en naar mijn ouders zeker 3,5 uur rijden. En aangezien we op dit moment geen auto meer hebben zit het er voorlopig niet in dat wij op korte termijn ze gaan bezoeken.
Afgelopen weekeind heb ik het dan ook verteld aan mijn stiefmoeder (wat een rotwoord eigenlijk, maar weet anders niet hoe het te omschrijven) Ze reageerde heel lief en vroeg me dan ook of we er helemaal klaar voor waren en of ik het wel weer aankon. Ik heb gezegd dat wij er hard en veel over nagedacht hadden en dat we het heel graag wilden proberen.
Helaas was ronde 4 dan ook weer mislukt en afgelopen dinsdag hadden we eindelijk een positieve ovulatietest dus natuurlijk direct aan het klussen geslagen. Ik hoop dat het deze maand wel is gelukt, maar durf er eigenlijk niet te hard meer te hopen anders is de teleurstelling weer zo groot. En elke keer als die vervelende rode duiveltjes dan komen doet me dat pijn...
Ik heb vanavond ook mijn moeder proberen te bellen om haar het nieuws maar telefonisch te vertellen dat ij bezig zijn voor een kleine maar er werd niet opgenomen, ik zal het dit weekeind nog wel een keer proberen. Ik hoop dat zij er net zo positief tegenover staat als mijn vader en zijn vrouw en mijn schoonouder. Echt zo lief als zij hebben gereageerd. Ik hoop dan ook voor hun (en natuurlijk voor onszelf) dat we niet lang meer moeten wachten.
Voor onze verjaardagen werden gelukkig onze banken en nieuwe slaapkamer nog bezorgd dus die konden we direct plaatsen en showen aan de familie. Het is een erg drukke periode geweest maar ik vond het heel erg leuk om de familie weer te zien. We zien ze eigenlijk te weinig. Het is ook best wel ver weg. Naar mijn schoonouders toe ongeveer 2,5 uur rijden en naar mijn ouders zeker 3,5 uur rijden. En aangezien we op dit moment geen auto meer hebben zit het er voorlopig niet in dat wij op korte termijn ze gaan bezoeken.
29 Januari 2010
Van de week bericht gehad dat mijn kleine zusje (wel 2 jaar jonger dan ik) op de 26e is bevallen van een dochtertje Arlyssa. Ik ben erg blij voor mijn zusje en zwagertje maar het doet pijn... Ik zou mijn schatje ook zo graag een kindje gunnen. Zal het voor ons ook zo ver nog komen? Ik hoop het in ieder geval van harte.
22 Januari 2010
Ik weet niet hoe ik het heb gedaan maar ik heb mijn geduld kunnen bewaren en heb pas vanmorgen de zwangerschapstest gedaan. Helaas was de uitslag negatief! Wat een teleurstelling zeg, ondanks dat mijn temperatuur hoog blijft, ik in de ochtend misselijk ben en last heb gespannen borsten toch weer een negatieve test. En dat terwijl ik vandaag op dag 26 zit. Dit kan 2 dingen betekenen, of mijn cyclus is langer en heb ik te vroeg getest, of ik ben net als de vorige 2 rondes niet zwanger en komen die vervelende rode duivels een deze dagen toch nog langs.
Ik weet het even nite meer hoor. En dan hoor ik van 1 van de meiden van het forum waar ik een leuk en goed contact mee heb dat zij vandaag wel positief testte. Het is gewoon zo oneerlijk. Die jonge meiden zijn direct van de eerste of tweede ronde zwanger. Ik moet het echt proberen het iets meer los te laten maar dat lukt me niet, ik wil zo graag een baby , een kindje van Michel en mij...
Nou ja en voordeel van het feit dat we op dit moment geen internet meer thuis hebben is wel dat ik nu niet zoveel op het forum kan, dus op die manier ben ik er dan wel minder mee bezig.
Misschien moet ik anders mijn kinderwens maar vergeten? Ik weet het, het is pas ronde 3 maar van mijn zoontje was ik direct van de 1e ronde zwanger en dan nog van voorvocht ook. Maar als ik het opgeef zou dat natuurlijk niet eerlijk zijn tegenover Michel en zijn ouders. Mijn ouders zal wel wel niets uitmaken, die hebben binnenkort natuurlijk weer een kleinkind bij mijn zusje en zwager. Tel daarbij nog dat ik volgende maand alweer 32 jaar wordt en Michel 38, dat is misschien toch al wat te oud om nog kinderen te krijgen. Ach, ik zal maar moeten afwachten zeker?
Mijn menstruatie zal eerdaags wel doorkomen en dan zullen we zien of en hoe we hier mee verder gaan. Voorlopig ga ik me maar even wat op mijn werk focussen want anders ben ik binnenkort mijn baan kwijt en dat ik dus echt niet mijn bedoeling.
Vandaag om 12 uur zijn de rode duiveltjes dan toch nog doorgekomen dus ook ronde 3 is mislukt. Ik zie het even niet meer zitten hoor. Van mijn zoontje ben ik zwanger geraakt van voorvocht en nu zijn we al 3 maanden bezig en nog niet zwanger. Zou het de leeftijd zijn, is er iets beschadigd met het verwijderen van mijn spiraaltje of ligt het aan Michel? Hij reageerde in ieder geval erg lauw toen ik hem een sms stuurde dat mijn menstruatie erdoor gekomen was. Ach als we voor ronde 4 gaan zal ik mijn niet ongesteld dag hebben op 16 februari. Ik heb mezelf voorgenomen om niet erder te gaan testen dan 20 februari. Dan is Michel jarig en dat zou natuurlijk een fantastisch mooi cadeau zijn. Maar ja ik zal natuurlijk eerst moeten afwachten of dat nodig zal zijn...
Ik weet het even nite meer hoor. En dan hoor ik van 1 van de meiden van het forum waar ik een leuk en goed contact mee heb dat zij vandaag wel positief testte. Het is gewoon zo oneerlijk. Die jonge meiden zijn direct van de eerste of tweede ronde zwanger. Ik moet het echt proberen het iets meer los te laten maar dat lukt me niet, ik wil zo graag een baby , een kindje van Michel en mij...
Nou ja en voordeel van het feit dat we op dit moment geen internet meer thuis hebben is wel dat ik nu niet zoveel op het forum kan, dus op die manier ben ik er dan wel minder mee bezig.
Misschien moet ik anders mijn kinderwens maar vergeten? Ik weet het, het is pas ronde 3 maar van mijn zoontje was ik direct van de 1e ronde zwanger en dan nog van voorvocht ook. Maar als ik het opgeef zou dat natuurlijk niet eerlijk zijn tegenover Michel en zijn ouders. Mijn ouders zal wel wel niets uitmaken, die hebben binnenkort natuurlijk weer een kleinkind bij mijn zusje en zwager. Tel daarbij nog dat ik volgende maand alweer 32 jaar wordt en Michel 38, dat is misschien toch al wat te oud om nog kinderen te krijgen. Ach, ik zal maar moeten afwachten zeker?
Mijn menstruatie zal eerdaags wel doorkomen en dan zullen we zien of en hoe we hier mee verder gaan. Voorlopig ga ik me maar even wat op mijn werk focussen want anders ben ik binnenkort mijn baan kwijt en dat ik dus echt niet mijn bedoeling.
Vandaag om 12 uur zijn de rode duiveltjes dan toch nog doorgekomen dus ook ronde 3 is mislukt. Ik zie het even niet meer zitten hoor. Van mijn zoontje ben ik zwanger geraakt van voorvocht en nu zijn we al 3 maanden bezig en nog niet zwanger. Zou het de leeftijd zijn, is er iets beschadigd met het verwijderen van mijn spiraaltje of ligt het aan Michel? Hij reageerde in ieder geval erg lauw toen ik hem een sms stuurde dat mijn menstruatie erdoor gekomen was. Ach als we voor ronde 4 gaan zal ik mijn niet ongesteld dag hebben op 16 februari. Ik heb mezelf voorgenomen om niet erder te gaan testen dan 20 februari. Dan is Michel jarig en dat zou natuurlijk een fantastisch mooi cadeau zijn. Maar ja ik zal natuurlijk eerst moeten afwachten of dat nodig zal zijn...
21 januari 2010
Zou het dan toch gelukt zijn? Na 3 maanden proberen zwanger te worden en nu al twee keer een teleurstelling. Het is dus nu al twee rondes niet gelukt, ondanks dat ik wel last had van vage zwangerschapskwaaltjes zoals misselijkheid en pijn in mijn borsten.
Gisteravond had ik even het gevoel dat mijn menstruatie door zou gaan komen, maar vannacht en vanmorgen was er nog niets te zien, maar ook het gevoel dat ze zouden doorkomen was verdwenen.
Wel heb ik weer last van pijnlijke borsten en sinds vanmorgen heb ik ook weer last van misselijkheid. Ik heb dan ook direct vanmorgen maar een zwangerschapstest gehaald. Nu moet ik alleen nog wachten tot morgenochtend om die te kunnen doen. Spannend hoor. Ik kan bijna niet meer wachten. Ik wil dat het al morgen is! Het is zo spannend. Michel zou voor de 1e keer papa worden. Hij heeft altijd gezegd dat hij voor zijn 30ste papa wilde worden, maar dat is dan niet gelukt maar voor hij 40 is moet het toch lukken. Dan hebben we nog iets meer dan 2 jaar.
Ik denk dat Michel het stiekem ook wel spannend vind. Ik ben er in ieder geval zeker van dat hij een goede papa gaat zijn.
Ik denk toch dat we vanavond al gaan testen. Ik ben veel te ongeduldig. Het liefst zou ik hier op mijn werk al naar het toilet rennen om te gaan testen, maar ik moet geduld hebben en op zijn minst wachten totdat ik thuis ben. Ach nog 36 minuten werken en dan mag ik naar huis. Uiteraard moet ik eerst Michel nog halen die tot 18 uur moet werken. Ik hoop alleen niet dat het weer ver na 19 uur wordt zoals gisteren anders vrees ik dat ik nog in staat ben op bij hem op het werk de test te gaan doen...
Gisteravond had ik even het gevoel dat mijn menstruatie door zou gaan komen, maar vannacht en vanmorgen was er nog niets te zien, maar ook het gevoel dat ze zouden doorkomen was verdwenen.
Wel heb ik weer last van pijnlijke borsten en sinds vanmorgen heb ik ook weer last van misselijkheid. Ik heb dan ook direct vanmorgen maar een zwangerschapstest gehaald. Nu moet ik alleen nog wachten tot morgenochtend om die te kunnen doen. Spannend hoor. Ik kan bijna niet meer wachten. Ik wil dat het al morgen is! Het is zo spannend. Michel zou voor de 1e keer papa worden. Hij heeft altijd gezegd dat hij voor zijn 30ste papa wilde worden, maar dat is dan niet gelukt maar voor hij 40 is moet het toch lukken. Dan hebben we nog iets meer dan 2 jaar.
Ik denk dat Michel het stiekem ook wel spannend vind. Ik ben er in ieder geval zeker van dat hij een goede papa gaat zijn.
Ik denk toch dat we vanavond al gaan testen. Ik ben veel te ongeduldig. Het liefst zou ik hier op mijn werk al naar het toilet rennen om te gaan testen, maar ik moet geduld hebben en op zijn minst wachten totdat ik thuis ben. Ach nog 36 minuten werken en dan mag ik naar huis. Uiteraard moet ik eerst Michel nog halen die tot 18 uur moet werken. Ik hoop alleen niet dat het weer ver na 19 uur wordt zoals gisteren anders vrees ik dat ik nog in staat ben op bij hem op het werk de test te gaan doen...
zondag 17 oktober 2010
2 januari 2010
Tja er is hier de afgelopen maand veel gebeurd.
Vorige maand dacht ik toch echt mijn menstruatie gekregen te hebben maar ik bleef 's morgens misselijk!!! Ik snapte er niets van en ben uiteindelijk maar langs de huisarts gegaan. Zou ik dan toch zwanger zijn ondat dat ik dacht dat ik ongesteld was geweest? Helaas na ruim 16 uur in spanning gezeten te hebben gezeten van de huisarts te horen gekregen dat het om een virale infectie ging waardoor ik zo misselijk was. Niet zwanger dus...
Op naar ronde 2 dus. En als ik uit ging van een cyclus van wederom 24 dagen zou ik dus 26 december 2009 (voor ons Hollanders 2e kerstdag) hopelijk geen menstruatie meer doorkrijgen. Aangezien wij bij mijn schoonouders waren voor de kerstdagen leek het me niet zo leuk om daar te gaan testen. Zoiets wil ik toch eerst met mijn ventje delen. Ik had nog geen test gehaald (misschien bang voor de teleurstelling) en had met Michel afgesproken dam maandag langs de apotheek te gaan om een test te halen en dan te gaan testen voor ik naar mijn werk zou gaan. De voortekenen waren wederom aanwezig, misselijk in de ochtend, maar nu oo zeer gespannen borsten.
Wederom was de teleurstelling dan ook groot toen ik maandag wakker werd van een zeer bekend en vervelend gevoel in mijn buik. Mijn menstruatie kondigde zich aan. En inderdaad bij het naar het toilet gaan was het inderdaad rood. Een test was dus niet meer nodig. Maar man in de loop van de ochtend ging ik mij steeds beroerder voelen. Licht in mijn hoofd en naar mijn gevoel liep ik helemaal leeg (sorry voor de mensen die hier niet tegen kunnen) ik heb mijn werk afgebeld ik durfde niet in de auto te stappen. Ik heb mijn huisarts gebeld en die is de volgende dag langs gekomen, Volgens heb kunnen het gewoon de hormonen zijn (hij raadde me aan om voor een maand terug aan de pil te gaan) of het zou mogelijk kunnen zijn dat ik een miskraam had in een zéér vroeg stadium. Voor het vloeien schrijf hij mij ook een receptje voor dat het bloed wat dikker zou moeten maken. Ik heb het ventje er direct op uit gestuurd om die pillen te halen en ben zelf terug mijn bed ingegaan. Tjee wat voelde ik me beroerd.
Met oud en nieuw voelde ik me toch wat beter en ben toen samen met het ventje en de honden naar Nederland te gaan om oud en nieuw te vieren bij mijn schoonouders. Ook daar was de teleurstelling merkbaar. Schoonmama fluisterde mij om iets na 13 uur dan ook in mijn oor dat ze mij toewenst dat het snel zal lukken (toch wel lief van haar hoor)
Op nieuwjaarsdag zouden we weer terug naar ons huisje gaan, maar het weer gooide roet in het eten. Ik was nog niet bij Utrecht (ongeveer 10 kilometer gereden) toen ik al 2x bijna in de slip raakte door het gladde wegdek. Schoonpapa gebeld en gezegd dat we omkeerden omdat ik het niet aandurfde. Hij ga mij gelijk en uiteindelijk zijn wij pas vandaag weer naar huis gegaan.
Zo jullie zijn weer helemaal op de hoogte. Hier gaan we volop voor ronde 3!!! Driemaal is gescheepsrecht luitd bij ons in Nederland een bekend gezegde. Laten we hopen dat dat ook voor ons geldt.
Vorige maand dacht ik toch echt mijn menstruatie gekregen te hebben maar ik bleef 's morgens misselijk!!! Ik snapte er niets van en ben uiteindelijk maar langs de huisarts gegaan. Zou ik dan toch zwanger zijn ondat dat ik dacht dat ik ongesteld was geweest? Helaas na ruim 16 uur in spanning gezeten te hebben gezeten van de huisarts te horen gekregen dat het om een virale infectie ging waardoor ik zo misselijk was. Niet zwanger dus...
Op naar ronde 2 dus. En als ik uit ging van een cyclus van wederom 24 dagen zou ik dus 26 december 2009 (voor ons Hollanders 2e kerstdag) hopelijk geen menstruatie meer doorkrijgen. Aangezien wij bij mijn schoonouders waren voor de kerstdagen leek het me niet zo leuk om daar te gaan testen. Zoiets wil ik toch eerst met mijn ventje delen. Ik had nog geen test gehaald (misschien bang voor de teleurstelling) en had met Michel afgesproken dam maandag langs de apotheek te gaan om een test te halen en dan te gaan testen voor ik naar mijn werk zou gaan. De voortekenen waren wederom aanwezig, misselijk in de ochtend, maar nu oo zeer gespannen borsten.
Wederom was de teleurstelling dan ook groot toen ik maandag wakker werd van een zeer bekend en vervelend gevoel in mijn buik. Mijn menstruatie kondigde zich aan. En inderdaad bij het naar het toilet gaan was het inderdaad rood. Een test was dus niet meer nodig. Maar man in de loop van de ochtend ging ik mij steeds beroerder voelen. Licht in mijn hoofd en naar mijn gevoel liep ik helemaal leeg (sorry voor de mensen die hier niet tegen kunnen) ik heb mijn werk afgebeld ik durfde niet in de auto te stappen. Ik heb mijn huisarts gebeld en die is de volgende dag langs gekomen, Volgens heb kunnen het gewoon de hormonen zijn (hij raadde me aan om voor een maand terug aan de pil te gaan) of het zou mogelijk kunnen zijn dat ik een miskraam had in een zéér vroeg stadium. Voor het vloeien schrijf hij mij ook een receptje voor dat het bloed wat dikker zou moeten maken. Ik heb het ventje er direct op uit gestuurd om die pillen te halen en ben zelf terug mijn bed ingegaan. Tjee wat voelde ik me beroerd.
Met oud en nieuw voelde ik me toch wat beter en ben toen samen met het ventje en de honden naar Nederland te gaan om oud en nieuw te vieren bij mijn schoonouders. Ook daar was de teleurstelling merkbaar. Schoonmama fluisterde mij om iets na 13 uur dan ook in mijn oor dat ze mij toewenst dat het snel zal lukken (toch wel lief van haar hoor)
Op nieuwjaarsdag zouden we weer terug naar ons huisje gaan, maar het weer gooide roet in het eten. Ik was nog niet bij Utrecht (ongeveer 10 kilometer gereden) toen ik al 2x bijna in de slip raakte door het gladde wegdek. Schoonpapa gebeld en gezegd dat we omkeerden omdat ik het niet aandurfde. Hij ga mij gelijk en uiteindelijk zijn wij pas vandaag weer naar huis gegaan.
Zo jullie zijn weer helemaal op de hoogte. Hier gaan we volop voor ronde 3!!! Driemaal is gescheepsrecht luitd bij ons in Nederland een bekend gezegde. Laten we hopen dat dat ook voor ons geldt.
2 december 2009
Tja dat was ronde 1. Vamorgen bij het vegen na toilet bezoek rood... Ik denk dus dat mijn menstruatie is gekomen, ik weet het niet zeker want normaal heb ik er altijd veel pijn van en nu helemaal niets. Ja wat hoofdpijn maar geloof eerder dat dat komt omdat ik vannacht 2 keer wakker ben geweest omdat onze pup zat te piepen dat hij wat moest doen. Dus michel is vannacht 2 keer naar buiten moeten gaan. Heb daardoor niet geod geslapen en denk dat daar mijn hoofdpijn van komt.
Heb dus geen last van mijn buik en rug wat ik normaal wel heb op de eerste dat. Maar het is wel veel verlies dus ga er maar gewoon van uit dat ik nu mijn menstruatie heb. Ondanks dat het van de eerste ronde wel erg snel zou zijn was het toch lichtelijk een teleurstelling. Zeker omdat ik van mijn zoontje (niet van Michel) zwanger ben geworden van voorvocht. Maar je weet wat ze zeggen. Nieuwe ronde nieuwe kansen.
Michel en ik hebben dus weer een maandje lekker klussen voor de boeg. Niet dat wij dat erg vinden...
Heb dus geen last van mijn buik en rug wat ik normaal wel heb op de eerste dat. Maar het is wel veel verlies dus ga er maar gewoon van uit dat ik nu mijn menstruatie heb. Ondanks dat het van de eerste ronde wel erg snel zou zijn was het toch lichtelijk een teleurstelling. Zeker omdat ik van mijn zoontje (niet van Michel) zwanger ben geworden van voorvocht. Maar je weet wat ze zeggen. Nieuwe ronde nieuwe kansen.
Michel en ik hebben dus weer een maandje lekker klussen voor de boeg. Niet dat wij dat erg vinden...
8 november 2009
Tot nu toe viel het vloeien mee. Ik voel me goed geen buikpijn en rugpijn. Helaas ben ik vanmorgen erg gaan vloeien. Ik weet alleen niet of dit nog komt van het onderzoek en verwijderen van mijn spiraal of dat ik nu mijn menstruatie heb. Ik wacht maar af.
Ik pas in ieder geval al wel de temperatuurregel toe. Elke ochtend neem ik mijn temperatuur op om te zien wanneer er een verandering is. Men zegt dat als je temperatuur stijgt dat je dan je eisprong hebt gehad. Dus daar is nu het wachten op.
Ik pas in ieder geval al wel de temperatuurregel toe. Elke ochtend neem ik mijn temperatuur op om te zien wanneer er een verandering is. Men zegt dat als je temperatuur stijgt dat je dan je eisprong hebt gehad. Dus daar is nu het wachten op.
6 november 2009
Vanmorgen om 9.40 uur had ik dan de afspraak bij de gynaecoloog. Ik was vroeg opgestaan want ik was eigenlijk best wel nerveus. Ik was een beetje bang (zou het pijn doen) maar ook opgewonden tegelijk. Vandaag zou de eerste stap voor het zwanger worden genomen worden.
Ik ben vroeg vertrokken naar het ziekenhuis want ik was nog nooit in een Belgisch ziekenhuis geweest en dus ook nog niet in het Elisabeth ziekenhuis in Zottegem. Het ziekenhuis vinden was geen probleem (ik heb een goede GPS). Aangekomen in het ziekenhuis moest ik wel even zoeken naar de juiste afdeling. Nadat ik me had aangemeld op de afdeling moest ik terug naar beneden om me te laten inschrijven. Dus dat gedaan, vervolgens weer naar de afdeling boven om daar een vragenlijstje in te vullen voor de intake en daarna een gesprekje met dokter Mullier.
Na dit gesprekje moest ik me uitkleden voor een borstonderzoek, een uitstrijkje en dan de Mirena spiraal eruit. Ik voelde er bijna niets van. Dat had ik eigenlijk niet verwacht, ik had verwacht dat het net zoveel pijn zou doen als het plaatsen dus had ik van te voren al pijnstillers genomen.
Nog even een kort gesprekje met de dokter, aangezien ik in het verleden al een keer een buitenbaarmoederlijke zwangerschap heb gehad raadde hij me aan dat zodra ik zou merken dat ik overtijd was en een positieve test had dat ik dan direct een afspraak moest maken voor een controle. Toen betalen (40 euro) en toen mocht ik gaan.
Direct maar even doorgereden om boodschappen te doen en daarna naar huis even eten en met de hondjes uit. Daarna kort gebeld met de aanstaande papa en in de middag lekker in huis gerommeld.
Ik ben vroeg vertrokken naar het ziekenhuis want ik was nog nooit in een Belgisch ziekenhuis geweest en dus ook nog niet in het Elisabeth ziekenhuis in Zottegem. Het ziekenhuis vinden was geen probleem (ik heb een goede GPS). Aangekomen in het ziekenhuis moest ik wel even zoeken naar de juiste afdeling. Nadat ik me had aangemeld op de afdeling moest ik terug naar beneden om me te laten inschrijven. Dus dat gedaan, vervolgens weer naar de afdeling boven om daar een vragenlijstje in te vullen voor de intake en daarna een gesprekje met dokter Mullier.
Na dit gesprekje moest ik me uitkleden voor een borstonderzoek, een uitstrijkje en dan de Mirena spiraal eruit. Ik voelde er bijna niets van. Dat had ik eigenlijk niet verwacht, ik had verwacht dat het net zoveel pijn zou doen als het plaatsen dus had ik van te voren al pijnstillers genomen.
Nog even een kort gesprekje met de dokter, aangezien ik in het verleden al een keer een buitenbaarmoederlijke zwangerschap heb gehad raadde hij me aan dat zodra ik zou merken dat ik overtijd was en een positieve test had dat ik dan direct een afspraak moest maken voor een controle. Toen betalen (40 euro) en toen mocht ik gaan.
Direct maar even doorgereden om boodschappen te doen en daarna naar huis even eten en met de hondjes uit. Daarna kort gebeld met de aanstaande papa en in de middag lekker in huis gerommeld.
1 november 2009
Gister zijn we op verjaardagsvisite geweest bij mijn schoonpapa. Even op en neer naar Nederland. Dat is altijd erg gezellig maar ook zeer vermoeiend.
Met schoonmama lekker gebabbeld over een nieuw kleinkind. Stiekem is ze altijd blijven hopen op nog en kleinkind en ze vertelde me dan ook dat ze nog altijd in reclamefolders en op internet aan het kijken is naar leuke babyspulletjes en speelgoed. Dit had ik niet verwacht, dat het bij haar zo diep zat. Ik ben dan ook blij dat zij er zo over denkt.
Het was erg laat geworden, om half 1 in de nacht vertrokken we pas weer terug naar huis voor een rit van 2,5 uur. De hondjes waren uiteraard meegeweest en hebben daar lekker met de honden van mijn schoonouders kunnen spelen. Ze waren dan ook zo moe dat ze de hele weg naar huis hebben liggen slapen. Heerlijk rustig...
Tegen drieëen waren we eindelijk thuis, nog even wat gedronken en dan lekker naar bed en vandaag lekker weinig doen.
Met schoonmama lekker gebabbeld over een nieuw kleinkind. Stiekem is ze altijd blijven hopen op nog en kleinkind en ze vertelde me dan ook dat ze nog altijd in reclamefolders en op internet aan het kijken is naar leuke babyspulletjes en speelgoed. Dit had ik niet verwacht, dat het bij haar zo diep zat. Ik ben dan ook blij dat zij er zo over denkt.
Het was erg laat geworden, om half 1 in de nacht vertrokken we pas weer terug naar huis voor een rit van 2,5 uur. De hondjes waren uiteraard meegeweest en hebben daar lekker met de honden van mijn schoonouders kunnen spelen. Ze waren dan ook zo moe dat ze de hele weg naar huis hebben liggen slapen. Heerlijk rustig...
Tegen drieëen waren we eindelijk thuis, nog even wat gedronken en dan lekker naar bed en vandaag lekker weinig doen.
26 oktober 2009
Goedemorgen,
Nou de eerste stap is gezet. Vanmorgen heb ik mijn huisarts gebeld om te vragen hoe ik het het beste aan kan pakken om mijn spiraal te laten verwijderen. Hij doet dat niet zelf en verwees mij dan ook door naar een gynaecoloog. Ik heb direct gebeld en heb voor 6 november al een afspraak kunnen maken. Gelukkig hoeven we daar dus niet lang op te wachten.
Gister met mijn schoonmama gebeld en haar het nieuws meegedeeld dat wij willen proberen een kindje te krijgen. Ze was erg blij. Haar eerste en tot nu toe enige kleinkind is inmiddels al 13 jaar dus kon ze eigenlijk niet wachten op een kindje bij ons. Ik hoop dan ook dat ze niet al te lang meer hoeft te wachten en dat we snel kunnen vertellen dat haar 2e kleinkind onderweg is.
Nou de eerste stap is gezet. Vanmorgen heb ik mijn huisarts gebeld om te vragen hoe ik het het beste aan kan pakken om mijn spiraal te laten verwijderen. Hij doet dat niet zelf en verwees mij dan ook door naar een gynaecoloog. Ik heb direct gebeld en heb voor 6 november al een afspraak kunnen maken. Gelukkig hoeven we daar dus niet lang op te wachten.
Gister met mijn schoonmama gebeld en haar het nieuws meegedeeld dat wij willen proberen een kindje te krijgen. Ze was erg blij. Haar eerste en tot nu toe enige kleinkind is inmiddels al 13 jaar dus kon ze eigenlijk niet wachten op een kindje bij ons. Ik hoop dan ook dat ze niet al te lang meer hoeft te wachten en dat we snel kunnen vertellen dat haar 2e kleinkind onderweg is.
25 oktober 2009
Hallo,
Ik zal beginnen met ons even voor te stellen. Ik ben Angelique, ben 31 jaar en woon samen met mijn vriend Michel nu iets meer dan 10 maanden in België. Wij komen van oorsprong uit Nederland maar waren de boel daar een beetje zat. Samen hebben wij toen de beslissing genomen om Nederland achter ons te laten en ons te vestigen in België. Dit bevalt ons zeer goed.
Mijn vriend, Michel 37 jaar, en ik wonen niet alleen hier in België. We zijn naar hier gekomen met onze 2 honden en 3 katten (inmiddels zijn dat 3 honden en 4 katten). Ik moet zeggen als ik hier met de honden ga lopen is er altijd wel iemand die even een praatje maakt. Hoe anders dan in Nederland, heerlijk gewoon.
Nu de beslissing is genomen dat we samen graag een kindje zouden willen hoop ik dat we hier binnen een aantal maanden kunnen schrijven dat we ons 1e kindje verwachten. Ik weet dat dat niet iets vanzelf sprekends is maar we gaan er zeker alles aan doen. Eerst moet er nog 1 ding echt geregeld worden en dat is het verwijderen van mijn spiraaltje, en daarna blijft het niet meer bij oefenen alleen.
Ik zal beginnen met ons even voor te stellen. Ik ben Angelique, ben 31 jaar en woon samen met mijn vriend Michel nu iets meer dan 10 maanden in België. Wij komen van oorsprong uit Nederland maar waren de boel daar een beetje zat. Samen hebben wij toen de beslissing genomen om Nederland achter ons te laten en ons te vestigen in België. Dit bevalt ons zeer goed.
Mijn vriend, Michel 37 jaar, en ik wonen niet alleen hier in België. We zijn naar hier gekomen met onze 2 honden en 3 katten (inmiddels zijn dat 3 honden en 4 katten). Ik moet zeggen als ik hier met de honden ga lopen is er altijd wel iemand die even een praatje maakt. Hoe anders dan in Nederland, heerlijk gewoon.
Nu de beslissing is genomen dat we samen graag een kindje zouden willen hoop ik dat we hier binnen een aantal maanden kunnen schrijven dat we ons 1e kindje verwachten. Ik weet dat dat niet iets vanzelf sprekends is maar we gaan er zeker alles aan doen. Eerst moet er nog 1 ding echt geregeld worden en dat is het verwijderen van mijn spiraaltje, en daarna blijft het niet meer bij oefenen alleen.
Abonneren op:
Posts (Atom)