Einde van onze droom??? Vandaag kwam mijn eigen gynaecoloog vertellen wat hij precies gevonden had tijdens de kijkoperatie. Dat was echt keihard schrikken. Hij had mijn eierstok moeten verwijderen wegens een groeiende bloedcyste... Ik vroeg dan ook naar de gevolgen in verband met onze kinderwens. Hij begon dan ook direct over IVF. Houd dat in dat op een natuurlijke manier zwanger worden niet meer mogelijk is? Ik weet het niet. Op dat moment was ik te aangeslagen om nog verder te vragen. Ik heb huilend Michel gebeld en die was er ook erg van geschrokken. Hoe gaan we nu verder?
Hij is toen gekomen en omdat de dokter had gezegd dat ik vandaag of morgen naar huis mocht hebben we toen de beslissing genomen dat ik naar huis zou gaan om daar te herstellen. 's Avonds heb ik direct mijn papa gebeld, hij was erg geschrokken van het feit dat ik in het ziekenhuis lag en was al vanalles aan het regelen om langs te komen. Hij had zelfs al vrij gevraagd van het werk. Het is voor hen ook moeilijk dat wij zo ver weg wonen. Dat is nu helemaal wel duidelijk. Ik heb hem ook verteld dat wij nu dus moeilijker een kindje kunnen krijgen en hij was daar even stil van. Hij hoopt dat wij de juiste beslissing zullen nemen wat dat ook zal zijn. Daarna gebeld met mijn schoonmoeder. Ook daar kwam de klap hard aan. Zij verlangd bijna net zo hard naar een kleinkindje als wij naar een kindje... Ze zei dan ook dat wij eerst de tijd moeten nemen om te herstellen van deze ingreep en klap. Ze is echt een schat hoor.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten