Zou het dan toch gelukt zijn? Na 3 maanden proberen zwanger te worden en nu al twee keer een teleurstelling. Het is dus nu al twee rondes niet gelukt, ondanks dat ik wel last had van vage zwangerschapskwaaltjes zoals misselijkheid en pijn in mijn borsten.
Gisteravond had ik even het gevoel dat mijn menstruatie door zou gaan komen, maar vannacht en vanmorgen was er nog niets te zien, maar ook het gevoel dat ze zouden doorkomen was verdwenen.
Wel heb ik weer last van pijnlijke borsten en sinds vanmorgen heb ik ook weer last van misselijkheid. Ik heb dan ook direct vanmorgen maar een zwangerschapstest gehaald. Nu moet ik alleen nog wachten tot morgenochtend om die te kunnen doen. Spannend hoor. Ik kan bijna niet meer wachten. Ik wil dat het al morgen is! Het is zo spannend. Michel zou voor de 1e keer papa worden. Hij heeft altijd gezegd dat hij voor zijn 30ste papa wilde worden, maar dat is dan niet gelukt maar voor hij 40 is moet het toch lukken. Dan hebben we nog iets meer dan 2 jaar.
Ik denk dat Michel het stiekem ook wel spannend vind. Ik ben er in ieder geval zeker van dat hij een goede papa gaat zijn.
Ik denk toch dat we vanavond al gaan testen. Ik ben veel te ongeduldig. Het liefst zou ik hier op mijn werk al naar het toilet rennen om te gaan testen, maar ik moet geduld hebben en op zijn minst wachten totdat ik thuis ben. Ach nog 36 minuten werken en dan mag ik naar huis. Uiteraard moet ik eerst Michel nog halen die tot 18 uur moet werken. Ik hoop alleen niet dat het weer ver na 19 uur wordt zoals gisteren anders vrees ik dat ik nog in staat ben op bij hem op het werk de test te gaan doen...
Geen opmerkingen:
Een reactie posten